Jonge zwanen en steenuilen

Ik werd vorige week gebeld door een kennis, want die had een paartje zwanen met jong bij haar in de sloot. Toen de zon begon te schijnen ben ik er gelijk naartoe gegaan. Heb een aantal leuke plaatjes gemaakt. Bij de eerste foto zie je vader zwaan, met op de achtergrond een drinkend jong, meevarend op de rug van moeder. Met de laatste ben ik het meest blij. Dat komt ook omdat ik zo'n foto al in m'n hoofd had, en na een tijdje wachten en veel oefenen lukte het, met prachtig zonlicht erbij.

Gisterenmiddag was ik vrij van school, en ik zat te twijfelen of ik naar de Zouweboezem zou gaan, of naar de steenuilenplek. Uiteindelijk toch maar voor de steenuilen gekozen, waar ik absoluut geen spijt van heb gehad. Wat een geweldige middag was het. Toen ik eraan kwam, zag ik nog niet direct een steenuil. Dus ben ik een tijdje gaan zitten, totdat ik er één zag vliegen naar de dode perenboom toe. Maar toch was de afstand vrij groot, dus sluip ik via wat bomen en andere rotzooi wat daar staat dichterbij tot ik bij een hek sta. Nog steeds is de afstand vrij groot, maar dichterbij ga ik niet, want een weiland ligt voor me en dan zou de steenuil mij gelijk zien natuurlijk. 

Dus ik blijf daar een tijdje staan, en word plots opgeschrikt als er ineens een tweede vogel bij komt. In de eerste instantie denk ik aan de andere steenuil, maar het is weer een groene specht. Heel gaaf om te zien, een steenuil en een groene specht in dezelfde boom. Maar goed dat ik niet dichterbij stond, want nu had ik ze allebei in beeld. En aangezien ik een vast brandpunt heb (Nikon 300F4) kon ik dan niet uitzoomen. Achteraf dus maar goed dat ik niet nog dichterbij kon komen.

Iets later vlogen ze allebei weg, en ik zag waar de steenuil heen vloog. Dus loop ik weer terug en zie hem plots dichtbij op een paaltje zitten. Ik kon rustig op mijn gemak de camera goed instellen en foto's maken. De steenuil was helemaal op zijn gemak, en liet zich goed fotograferen. Dat kwam waarschijnlijk omdat ik onder een knotwilg zat, waar hij me niet zag.

Na een kwartiertje had hij het wel gezien en vloog weg. Maar niet ver, 10 meter verderop staat een treurwilg en in een opening ging die zitten. Wat een geweldige plaats. Ook deze keer liet hij zich prachtig fotograferen. En zo af en toe keek hij me aan, want al dat geklik, moet toch onder die wilg vandaan komen:-) Voor mij net weer een moment om af te drukken. 

Wat ik zelf mooi aan deze foto vind, is dat de wilg mooi vanuit de bovenhoeken gelijk naar beneden lopen.
Een uurtje later kwam de andere steenuil eraan, die ook mooi op de foto wilde. Wat was het een prachtige middag.

En hopelijk zijn er binnenkort jonkies van de steenuil. Vorig jaar was dat het geval, dus ik denk en hoop dit jaar weer.

Groet,

Arné

Zouweboezem en steenuilen

Vorige week ben ik naar de Zouweboezem geweest. Op de heenweg langs het riet vloog er plotseling een vrouw rietgors voorbij die pal voor me ging zitten. Ik kon een paar foto's maken, en weg was ie. Daarna fietste ik door naar het kijkscherm, en daar waren de zwarte sterns lekker actief. En ook de blauwborst liet zich daar mooi fotograferen, zowel van voren als van achteren liet hij z'n staart mooi zien. Ook bij het vlondertje waren de sterns prachtig te bekijken.

Afgelopen maandagavond ben ik weer bij m'n steenuilenplek geweest. Ik heb er de hele avond gezeten en heb er een leuke serie aan over gehouden. Hoewel ze niet pal voor me zaten, vind ik het toch wel wat hebben. Typisch hoe je de steenuil zou kunnen tegen komen, zo in de schemer.

 En gisterenavond ben ik er weer geweest. Op weg daar naartoe zag ik een vink mooi zitten met een vlieg in z'n snavel. Toen ik bij de steenuilenplek aankwam, zette ik de camera op statief, met de draadontspanner erop en gericht op een paal waar ze vaak op gaan zitten. Zelf ging ik een stuk verderop zitten, samen met m'n broertje. Na een tijdje vliegt er een groene specht over, en ik zeg tegen broer Pieter; dat zou toch wat zijn als de specht op de paal gaat zitten. En wat gebeurd er, hij doet het. Er staan daar zat palen, maar toevallig gaat ie net op die paal zitten. Dus ik klik maar achter elkaar en krijg genoeg tijd om hem erop te zetten. En na een minuut vliegt ie weg.

 Ik liet m'n camera een tijdje nog staan, maar er komt maar geen steenuil op de paal zitten. Dus ik pak m'n camera en ga weer een stuk verderop zitten. En je zal het net hebben; sta je een stuk verder, komt ie eraan. Nou ja, ik was al blij dat ie er zat. De reden dat de steenuil er ging zitten, was omdat er een kat voorbij liep. De uil begon enorm te krijsen tegen de kat, maar die gaf er niks om, en liep gewoon door. Als je goed kijkt naar de foto, zie je dat ie net aan het schreeuwen is.

Dus zoals jullie wel kunnen zien heb ik me wel vermaakt de afgelopen dagen. Nu maar hopen op jonkies van de steenuil, want vorig jaar hebben ze 3 steenuilen grootgebracht. De tijd zal het leren..

Iedereen ook weer hartelijk bedankt voor de reacties op m'n vorige blog.

Hartelijke groet,

Arné

De Groene Jonker

Vorige week dinsdag ben ik met Johan naar de Groene Jonker bij Zevenhoven geweest. Het is een klein moerasgebied en zit vol met vogels. Om 07.15 waren we al ter plaatse, dus er was nog niemand. Als eerste zagen we een paar snorren, heel mooi de blauwborst, rietzangers (die ik na veel mislukkingen aardig vliegend op de foto kreeg), een paar jonge pimpelmezen en een kleine karekiet.

Maar omdat het zo'n klein gebied is, liepen we wel 3 keer hetzelfde rondje, maar dat maakte niets uit, want elke keer zat er weer wat anders. Tijdens het eerste rondje zagen we een groep foeragerende lepelaars, die mooi poseerden voor een foto. 

Tijdens het lopen van het 2e rondje zei een man dat er een geoorde fuut vrij dicht aan de kant zat. We hadden er al 2 gezien, maar die zaten erg ver. Dus wij liepen er gelijk heen, en inderdaad, daar zat op een meter of 15 een geoorde fuut. Tijgerend door het gras konden we hem goed benaderen en konden hem goed fotograferen. Helaas kon het niet met een laag standpunt (er stonden veel hoge grassen voor), maar daar denk je op zo'n moment niet aan, we waren al lang blij dat er 1 zo dichtbij zat.

Na een tijdje kwam er ook nog een 2e aan, die er nog mooier uit zag. Het was echt genieten. Wat een prachtige vogels!!

Bij het laatste rondje konden we nog genieten van een jagende blauwe reiger, lepelaars die zich prachtig lieten fotograferen, en ook rietzangers die constant hun baltsvluchten lieten zien.

En vlak voordat we bij de auto waren zat er nog, als slagroom op de taart, een lepelaar heel dichtbij. Tussen het gras zag hij ons niet, maar wij hem wel.

Ik weet het, die eend erachter, echt zonde. Ik wilde hem nog wegjagen, maar dat mocht niet van Johan:-) Snapte ook al niet waarom het niet mocht??

Het was echt een heerlijke dag, misschien wel m'n mooiste ooit. Een gebied om te onthouden.

Hartelijke groet,

Arné

Foto's uit de streek

Ik loop een beetje achter met mijn blog. Want de afgelopen week heb ik genoeg mooie dingen gezien. Laat ik maar bij het begin beginnen.
9 mei belde Johan mij of ik mee wilde gaan naar de uiterwaarden van Everdingen, want daar waren 3 steltkluten gespot, dat wilde ik wel uiteraard. Wij dus na het eten daar naartoe en inderdaad, daar zaten 3 stelkluten. Het was mooi door de verrekijker te bekijken, maar voor de foto's was het helemaal niks. Dus zijn we iets doorgelopen, van de dijk afgegaan, en daar waren ze beter te fotograferen. Hoewel het nog ver weg was, heb ik toch nog een paar bewijsplaatjes geschoten. We zaten er al een tijdje toen Johan ineens een kluut zag staan, prachtig in de rode avondgloed. Zelf ben ik erg blij met dit beeld, de sfeer spreekt me wel aan. De laatste is in de achtertuin gemaakt.

Vorige week woensdag had ik mijn camera meegenomen naar school, zodat ik op de terugweg misschien nog wat kon fotograferen. Ik heb er geen spijt van gehad, want ik had een lepelaar dichtbij, jonge pimpelmees dichtbij, en een grutto dichtbij op de foto. Soms moet je weleens geluk hebben..



2 dagen daarna ben ik naar Heukelum geweest, om te kijken of de ijsvogels die daar vorig jaar gebroed hebben de vorstperiode overleefd hebben. Ik heb er dik een uur gezeten, en zonder resultaat. Hier baal ik echt van. Ik was zo blij dat ik een stekkie had gevonden, maar het was maar voor even. Verder zoeken dan maar, naar een nieuw stekkie..

Wel zag ik daar een oeverloper mooi in een groene omgeving, maar dat was ook het enigste.



Daarna fietste ik verder naar de Lingedijk in Asperen, want daar was een gekraagde roodstaart gezien. Bij aankomst zat er gelijk al een spotvogel luidkeels te zingen. Deze zat pal boven me, en zo kun je goed zien, dat je echt moet zoeken als er één in zo´n boom zit. Ze hebben een geweldige schutskleur zo tussen die bladeren.

Verder vloog er nog een putter en een groene specht voorbij. En uiteindelijk hadden we toch nog de gekraagde roodstaart, die we in het begin maar niet zagen. Wel wat ver weg, maar prachtig te zien, wat een geweldig mooi vogeltje is het toch.

Op de terugweg nog even langs de Lappenheide waar de kievitpul ook al behoorlijk is gegroeid. Express tussen de boterbloemen door gefotografeerd.



En gisteren ben ik naar de Groene Jonker geweest, waar Johan en ik een geweldige dag hebben gehad. In de volgende blog meer hierover.

Groeten,

Arné