Bosuilen en Koolmezen

Precies 2 weken terug kon ik bosuilen fotograferen midden in Leerdam. De uil zat in een kastanjeboom en had 3 takkelingen (jongen). s' Avonds ben ik er met Johan Scholtens geweest en we hebben ze prachtig kunnen zien. Hoewel het weer niet echt lekker was (bewolkt), heb ik toch nog een paar aardige foto's geschoten. We hadden 2 takkelingen gezien, de 3e konden we niet vinden. Die zat waarschijnlijk, net als de andere 2 jongen, bovenin de boom tussen de bladeren verstopt.

Op het bouwland van mijn vader zit een paartje koolmees met jong. Vorige week woensdag ging ik er eerst een tijdje zitten. En ik zag dat ze steeds op dezelfde plaatsen gaan zitten als ze met voer komen. Dus ik heb mijn camera op statief gezet, draadontspanner erop, gericht op de plek waar ze vaak gaan zitten, zodanig dat ik een mooie achtergrond heb, en wachten maar.

Nou ja, wachten, na een minuut kwam de eerste al aan met voer. Ik heb er de hele middag gezeten. En probeerde steeds iets anders, iets verder weg, iets dichterbij, zelfs een groothoekopname gemaakt (helaas is de achtergrond niet mooi..), maar toch leuk om geprobeerd te hebben.

En op de terugweg liet een jong eendje zich nog mooi fotograferen. Ik heb flink onderbelicht, want dan steekt het jonge eendje mooi af tegen het donkere water.



Bedankt ook allemaal voor de reacties op m'n vorige blog!

H.G.

Arné

Zouweboezem en steenuilen

Vorige week had ik vakantie, maar helaas was het weer niet heel lekker. Toch ben ik een aantal keer op pad geweest. Op dinsdag naar de Zouweboezem geweest. Daar een aantal mooie vogels gefotografeerd. Een paartje blauwborsten lieten zich zo nu en dan zien voor het kijkscherm. Verder waren ook de tafeleenden mooi te fotograferen.

De dag daarop met Johan Scholtens en weer met m'n oude schoolmeester Kramer opnieuw naar de Zouwe gegaan. Helaas was het weer niet denderend. Het was namelijk bewolkt, dus voor het fotograferen niet alles. Toch heb ik een paar aardige foto's gemaakt van de rietzanger.

Ik stelde voor om daarna naar m'n steenuilenplekkie te gaan. We stonden er nog geen minuut toen ik ineens een steenuil zag vliegen naar een perenboom. Hoewel die goed verscholen zat, konden we hem goed bekijken. Daarna vloog hij eruit en ging prachtig in een oude dode fruitboom zitten. We konden hem heel goed bekijken en ik maakte zelfs een opname van een vliegende steenuil, waar ik erg blij mee ben.

Op dezelfde plek zag ik vorige week een eend met een paar jongen. Deze kon ik mooie fotograferen met prachtig licht. De merelfoto is vanuit huis gemaakt.



De volgende blog gaat waarschijnlijk over bosuilen, die ik vorige week leuk kon fotograferen.

Groeten Arné

Geweldige ochtend in de Zouweboezem

Gisterenochtend ben ik naar de Zouweboezem geweest met m'n oude meester van de basisschool, die vogelaar is. Ook m'n 2 broertjes en 2 neefjes gingen mee. Om 7 uur zaten we al op de fiets en genoten van het heerlijke weer.

Aangekomen in de Zouweboezem was het een concert van vogels. We zagen en hoorden veel rietzangers, rietgorzen, snorren, maar ook de koekoek en bruine kiekendief. Dat beloofde al veel moois, en we stopten bij de eerste strook riet gelijk al, want we zagen een snor. Horen doe je ze overal, maar ze laten zich niet vaak zien.

Nadat we er een tijdje hebben gestaan, gaan we naar het kijkscherm. Daar is meestal wel wat leuks te zien. We staan er net een kwartiertje, ik zit ondertussen op het bankje wat foto's te bekijken, als mijn broertje opeens roept; een waterral! Ik ren naar een kijkgat, maar helaas, net te laat, ik zie alleen nog wat kringels in het water. Ik baalde enorm natuurlijk. Ik heb ze op deze locatie alleen nog maar gehoord.

Maar hij kan natuurlijk ook weer terugkomen over het water, en zo'n kans moet ik niet nog een keer missen. Dus ik sta helemaal paraat voor als de waterral zich weer laat zien. En na een paar minuuten zie ik het water aan de kant bewegen, en er komt een rood snaveltje tevoorschijn. En de ral zwemt heel relaxed naar de overkant. Mijn camera rateld en na een paar seconde is ie alweer verdwenen in het riet, geweldig. Ik bekijk snel de foto's, en gelukkig, ze zijn scherp, wat een ervaring!

Maar ze (het waren er 2) kunnen natuurlijk weer terug komen. Terwijl we allen staan te turen naar het water, maak ik nog wat foto's van een paartje blauwborsten, die op het gras foerageren, en een zwarte stern die mooi laag over komt vliegen.



Nadat ik de blauwborsten niet meer zie, richt ik m'n camera weer op het riet waar de waterral ergens moet zitten. Opeens hoor ik ze allebei naar elkaar roepen. Grote kans dat er één het water over steekt. En ja hoor, ineens vliegt er één het water over. Ik kan nog net 1 foto maken, maar wat ben ik blij, hij is scherp, het ging o zo snel, maar ik heb een scherp vliegbeeld, ik had het niet durven dromen.

We hebben er nog een tijdje gestaan, maar ze lieten zich niet meer zien. Dus liepen we terug en zagen langs het rietpad nog prachtig een vlauwborst zingen. Ik maakte een paar foto's, en ook die was verdwenen onderin het riet. Ondertussen hoor ik een rietzanger zingen. En die maken rond deze tijd veel baltsvluchten. Ze vliegen dan omhoog, en dwarrelen als een parachuut weer naar beneden.

Ik had al eerder geprobeerd om ze vliegend in de lucht vast te leggen, maar dit ging iedere keer te snel. Maar de aanhouder moet winnen, dus weer concentreer ik me op 1 rietzanger, totdat die de lucht in gaat. En daar ging die de lucht in, ik richt, ik stel scherp, en.. yes raak. En gelukkig scherp. Wat een machtig vogeltje!

Dus binnenkort weer naar dit prachtige gebied, misschien straks wel. En wat is vakantie toch lekker!

Groet,

Arné

Steenuilen

Deze blog ga ik vullen met foto's van steenuilen. Onlangs ging ik 's avonds een rondje lopen, en besloot ik een kijkje te gaan nemen bij de steenuilenplek. Na een paar minuten zag ik er één. Dus waarschijnlijk zijn ze weer aan het broeden. En net ben ik er ook geweest, en alweer was het raak, dus dat betekend veel goeds.

Hier een serie van vorig jaar, met een zoekplaatje, en de foto die ik pas maakte (foto is erg slecht, omdat het al erg donker was, het is dus maar een bewijsplaatje).

Opnieuw de Lappenheide

Gisteren ben ik weer een middagje op pad geweest met m'n broertje. Ik wilde weer naar de Lappenheide gaan en als het weer dan nog goed zou zijn, zou ik ook een bezoekje aan de steenuilen kunnen brengen. Bij de Lappenheide aangekomen zag ik gelijk 2 kluten dicht aan de weg lopen. Ik kon ze voorzichtig benaderen, maar na een tijdje vlogen ze weg. Ik kon gelukkig nog één scherp vliegbeeld maken. Vervolgens gingen ze een eilandje verderop zitten, waardoor ik ze nog leuk kon bekijken.

Daarna liep ik een klein stukje het rietpaadje in waar een pimpelmees in het riet zat. Na even wachten liet hij zich mooi bewonderen. Ik liep iets verder toen ik opeens de zang van de blauwborst hoorde. Ik keek in de richting van waar ik het geluid hoorde en daar zat warempel een blauwborst. Geweldig, wat een mooi vogeltje. Ik had hem nog nooit zo mooi gezien.

Hoewel het donkerder werd, besloot ik toch maar naar de steenuilenplek te gaan. Maar toen we aankwamen begon het te hagelen en behoorlijk hard te regenen. We konden nergens schuilen en werden drijfnat. Na zo'n 20 minuten ging het weer stukken minder, maar het bleef miezeren. Toen ik er was zag ik, zoals ik al verwachtte, geen steenuil, dus fietste ik maar weer terug, rillend van de kou. Maar na een tijdje werd het helmaal droog en begon zelfs de zon te schijnen. Dus ik keer gelijk om, om weer terug naar de steenuilen te gaan. Want op zulke momenten komen ze juist tevoorschijn. Maar toen ik er aankwam, zag ik ze nog niet. Wel zat er een gaai die mooi poseerde en een vink die zich weer zat te poetsen en een merel die zich even uitschudde, om al de nattigheid uit de veren te halen.

Tja, allemaal leuk, maar dat was m'n doel niet. Ik fietste nog iets verder, keerde weer om, om voor de laatste keer er langs te rijden om dan maar op huis te gaan. Ik kijk de hoogstamfruitboom in, waar die de vorige keer zat.  Opens kijk recht in de ogen van een steenuil, geweldig!! Wat onverwachts, hij blijft er zo'n 20 seconde zitten, om daarna naar een prachtige perenboom te vliegen vol zit met bloesem iets verder weg. Geweldig, toch nog gezien! Helaas zat er een tak voor, maar op zo'n moment denk je daar niet aan.

Ik zat de steenuil zo te bekijken door m'n camera als er 2 mannen aankomen, die ook de plek weten. Toevallig kende we elkaar van naam en bleven een tijd praten, om zo nu en dan eens door de telescoop te kijken van de man. Wat zijn ze dan toch prachtig (beeldvullend!!) te bekijken.

Maar na een half uur komt er ineens uit het niets nog een steenuil aangevlogen. En met z'n tweeën zitten ze iets later in de perenboom. Geweldig zeg, en door de telescoop waren ze prachtig te zien, wat een ervaring.

En zo namen we afscheid van de 2 mannen. En van de 2 steenuilen.

Wat een middag!

Iedereen ook weer bedankt voor de reacties op m'n vorige blog.

Groeten,

Arné

Lappenheide en nieuwe plek steenuilen

Sinds vorige week dinsdag ben ik een gelukkige bezitter van een Nikon 300mm f4. Hiervoor had ik een Nikon 70-300mm, een prima lens, maar vaak miste ik de scherpte, kwaliteit en autofocus was ook niet razend snel. Daarom deze lens verkocht en een nieuwe lens gekocht.

Ik heb tot nu toe nog niet veel tijd gehad om er mee te gaan fotograferen. Maar vandaag was het zover. Op de planning stond dat ik eerst naar de Lappenheide bij Acquoy zou gaan en vervolgens te gaan kijken bij een voor mij nieuwe steenuilenplek. Deze plek is ontdekt door Jan Zwaaneveld en via hem kwam ik er dus achter waar ze zaten.

Bij de Lappenheide aangekomen zag ik gelijk wat kleine plevieren foerageren. Ik ben achter een hek gaan zitten en gewacht totdat ze dichterbij kwamen. Dat deden ze ook. Nadat ik heel wat foto's had gemaakt wilde ik ze wel eens vliegend vast leggen. Want ze zaten elkaar constant achterna.

En dat bleek nog behoorlijk moeilijk te zijn. Wat zijn dat toch verschrikkelijk snelle vogeltjes. Uiteindelijk maakte ik 1 redelijk scherpe foto van een voorbij vliegende plevier.

En iets verderop zag ik een tureluur lopen en een tjiftjaf zong zijn lied in een esdoorn.

Er zaten nog wel meer leuke vogels, maar die zaten allemaal te ver weg, dus fietste ik verder op weg naar de steenuilenplek. Onderweg zag ik een winterkoning langs de weg, die het toeliet dat ik hem op een paar meter afstand fotografeerde. Ik heb hem nog nooit zo dichtbij gehad!

Daarna fietste ik weer verder totdat ik de plek bereikte. Er stonden heel veel hoogstamfruitbomen. Dus dat maakte het zoeken er niet makkelijker op. Elke boom bekeek ik van top tot teen, en bij een van de laatste was het raak. Ik zag iets vlekkerigs midden in een perenboom zitten. Gelijk maakte ik een foto, en inderdaad, het was een steenuil. Maar er zaten heel veel takken voor. Maar na wat heen en weer rijden had ik de steenuil redelijk vrij van takken zitten. Ik heb er een dikke minuut naar kunnen kijken, toen vloog hij weg richting een oude schuur en waar hij uit mijn zicht verdween. Wat een ontmoeting!!

Het rondje fietsen was weer prachtig, en ik heb genoten van de lens. Wat een verschil met de 70-300! Ook heb ik gehoord dat de ransuilen (die ik vorig jaar heb gefotografeerd) weer zijn gesignaleerd. Hopelijk gaan ze weer broeden. De verwachtingen zijn in ieder geval goed.

H.G.

Arné