Opnieuw een ritje naar Ameide

Omdat afgelopen zaterdag een zeer geslaagde middag was met Johan bij de koereiger, besloot ik woensdagmiddag maar weer eens te gaan kijken met mijn broertje en neefje (van 8 en 9 jaar!!). En de weersvoorspellers hadden een droge dag met heel af en toe zon voorspeld, dus ideaal weer om er een gokje op te wagen.
Toen we aankwamen, liep de vogel in een voortuin. Tja, je zou er maar wonen. Kun je nog leuke vogels zien met de nationale tuinvogeltelling :-).
Maar na een tijdje had hij het wel weer gezien en vloog het weiland in. Dus besloot ik maar op mijn buik te gaan liggen in de berm, in de hoop dat de koereiger dichterbij zou komen. En inderdaad, na een tijd wachten, kwam de reiger heel dichtbij, zonder dat hij mij door had. Wel af en toe opkijkend, van wat voor raar geluid hij hoorde, maar de wormen waren toch interessanter en dus ging hij die maar weer opzoeken.

Hierna vloog hij op en ging op een terrein lopen waar een aannemersbedrijf aan het bouwen was. Helaas liep hij ver weg, maar gelukkig riep een bouwvakker naar me dat ik het terrein op mocht lopen. Dus kon ik toch nog redelijk dichtbij komen waardoor ik een foto kon maken onder het thema 'Mens en natuur'.

Met Johan probeerde ik ze vliegend vast te leggen, maar deze keer leek het me wel leuk om ze er met een worm erop te krijgen. Dat is meerdere keren gelukt. Hoewel ze er heel veel pakken, is het toch moeilijk om het er goed op te krijgen. Want het gaat zo snel, dat je vaak of een onscherpe kop van de koereiger hebt, of de worm zit al achter z'n kiezen. Daarom ben ik ook blij dat ik er nog een paar redelijke foto's van heb tussen zitten.

Het was weer een schitterende middag, met veel mooie momenten.
Wat de volgende blog gaat worden weet ik nog niet, maar er kan zomaar een wit reigertje tussen zitten :-).

Hartelijke groet,
Arné

Koereiger in de buurt

Afgelopen zaterdag werd ik gebeld door Johan Scholtens of ik mee wilde gaan naar Ameide, want daar was de afgelopen tijd bijna iedere dag wel een zeer zeldzame koereiger waargenomen. Nou, natuurlijk wil ik dat en ook mijn broertje Maarten van 8 wilde graag meegaan.

Aangekomen in Ameide zagen we al vrij snel de koereiger zitten en iets later wegvliegen. Het eerste wat me opviel was dat hij nog kleiner was dan ik had verwacht en dat ze met vrij korte vleugelslagen vliegen.

We konden heel dichtbij komen (zo’n 15 meter soms) en het was prachtig om zo’n klein reigertje van dichtbij te zien foerageren.

En elke keer weer ging de koereiger lopend door de weilanden op wormenjacht, waarna het na een tijdje op de wieken ging om weer een stukje verder op zoek te gaan naar wat eetbaars. En wij elke keer er achteraan hobbelen om het reigertje niet uit het oog te verliezen.

En toen het al iets begon te schemeren, zag ik plotseling een haas vlakbij de koereiger lopen, wat ook nog wat leuke plaatjes opleverde. Je kun dan gelijk goed zien hoe klein zo’n vogel is.

Het was een prachtige middag en eigenlijk wilde ik gewoon thuis blijven die middag vanwege het weer. Dus Johan, nogmaals bedankt!!

H.G.
Arné